2. aug, 2016

Mijn liefde voor reizen.....

De mensen die mij kennen weten het waarschijnlijk wel. Ik wil veel van de wereld zien. Het liefst alles! Nu is een leven daar te kort voor, helemaal een leven dat onderhouden moet worden met geld uit dagelijkse 40 urige werkweek arbeid. Toch ben ik van plan een heel eind te komen. Waarom hou ik zo van reizen. Ik heb het altijd al heerlijk gevonden om op vakantie te gaan, boot, auto, vliegtuig, het maakt niks uit als ik mij maar mag verplaatsen naar andere onbekende plaatsen dan mijn dagelijkse omgeving. Maar waarom nou eigenlijk?

ik denk dat je op de wereld bent om van elkaar te leren en die kennis mee te nemen en weer verder uit te werken naar nog meer kennis. Niet alleen wetenschappelijke kennis maar vooral sociale kennis, kennis over waarom mensen doen wat ze doen en denken hoe ze denken. De empathie die wel of niet achter zit bijvoorbeeld. Dit geld voor de mensen om je heen, je familie, vrienden en collega's maar ook andere culturen, afkomsten, religie en manier van leven. Wel vind ik dat je je nooit mag opdringen aan een ander, zowel om iets over te brengen als om iets van iemand te willen weten. Reizen is daar de perfecte manier voor wat mij betreft.

Als je reist bevind je jezelf in een vreemd omgeving waarbij je aanpassingsvermogen enorm op de proef word gesteld. Je dagelijkse ritueel word doorbroken en je heb nieuwe rituelen te ontwikkelen al is het maar voor een paar dagen. Dit geeft je een open kijk op je vaste rituelen. Als ik terug kom van een verblijf ergens op de wereld verander ik altijd wel iets aan mijn dagelijkse ritueel, niet bewust maar dit gaat vanzelf. Dit kan een manier van ontbijten zijn, een volgorde van mijn ochtend ritueel zoals douche en dan tandenpoetsen, tansenpoetsen en dan douche of tandenpoetsen onder de douche....

Het klinkt vreemd maar al die kleine beslissingen maken ons het mens dat we zijn elke dag weer. Ik geloof dat we een hele hoop dingen elke dag opnieuw kiezen, waar we zijn, met wie we omgaan, onze partner, vrienden en omgeving. We maken elke dag weer de afweging, bewust of onbewust of dit die dag nog steeds zo doorgaat of dat er een keerpunt komt.

Toen mijn laatste relatie begin 2013 eindigde zat ik behoorlijk in een diepe put. Zonder hier verder teveel over uit te wijden heb ik toen besloten om alleen op vakantie te gaan, voor de eerste keer. Ik had me kort daarvoor al aangeleerd andere dingen alleen te doen zoals naar het strand, uit eten, naar de bioscoop of theater maar een reis in mijn eentje had ik nog niet de gelegenheid voor gehad. toch dacht ik, ik ben 24, moet ik nu mijn hele leven wachten tot er iemand met mij mee gaat iets doen wat ik graag wil doen?

Nee was wat mij betreft het antwoord! ik was het zat dat andere mensen hun stemming, humeur, financiele situatie en keuzes mijn leven beinvloede. en dus ging ik een reis boeken. Ik wist dat ik een wat luxer hotel wilde, niet omdat ik perse zo luxe op vakantie wilde maar ja in een luxe omgeving voel je je toch minder snel ellendig bedacht ik mij.

Ik ben achter mijn computer gekropen op mijn toemalige werk in mijn pauze. Ik klinkte met ingehouden adem de knop ''boeken'' aan, en daar had ik het gedaan. Ik ging alleen op vakantie. Lees hoe dit ging in mijn blog ''Alleen op vakantie''