3. mrt, 2019

Tussen 2 werelden, Keuzes, Keuzes, Keuzes

In 1 van mijn vorige verhalen vertelde ik al dat ik de laatste tijd veel te maken kreeg met keuzes. Twijfel komt dan vanzelf ook om de hoek kijken.

Sinds een aantal weken ben ik bij mijn vriend ingetrokken. We gaan het komende jaar mijn huis verbouwen om er vervolgens samen te gaan wonen. Het moet ons waren droomhuis worden en bijna alles word nieuw leven in geblazen. Een huis van ons samen. Dat was mijn enige voorwaarde om samen te gaan wonen. Ik heb al 2x eerder samengewoond maar altijd met mijn vriend in mijn huis. Het voelde ook nooit als een plek van ons samen, en dat moet nu wel!

Bij mij werkt het altijd zo dat als ik in een nieuwe omgeving ben, zoals dat bijvoorbeeld ook met reizen is, dat ik dan veel ga nadenken, helder ga nadenken, en vaak ook op goede ideeen en beslissingen kom. Dit heb ik nu ook. Ik had dat niet verwacht maar kennelijk werkt het zo. 

Over een kleine 2 maanden word ik 30. 30 jaar. Een leeftijd die altijd als een soort mijlpaal in mijn vooruitzichten lag. Een leeftijd waarop ik plande een hele hoop dingen bereikt te hebben. Veel van deze dingen heb ik nog niet bereikt, maar ook een hoop dingen heb ik wel bereikt terwijl ik die niet verwacht of gepland had.Toch gaat de vraag dan weer aan mij knagen. Leef ik mijn leven wel op de juiste manier. Verspil ik geen tijd met een levensstijl die mij niet op mijn gelukkigst maak. Werk ik te veel, zou ik mijn geld anders moeten besteden? etc. etc. Deze vragen spoken langzaam maar veel door mijn hoofd. 

Omdat ik vaak beter kan nadenken als ik dingen opschrijf, lijstjes maak, of erger excel sheets, ben ik dat nu dan ook gaan doen. Het scheelt dat ik vaak snachts werk waardoor ik hier tijd voor heb maar ook gelegenheid.

Mijn keuzes voor 2019 zijn;

- Ga ik doorgroeien als ondernemer of blijven waar ik nu ben

- Wil ik uiteindelijk 100% ondernemer worden dus liever toch ook in loondienst blijven vanwege de zekerheden die hiermee gepaard gaan.

-Wil ik nu nog een opleiding HBO gaan doen, en ten kostte van wat allemaal wel niet?

- Moet ik ondanks dat er al een tijdje geen verbetering in zit, toch doorgaan met mijn streven naar een lichaamsgewicht van 70kg of moet ik gewoon blij zijn met wat ik nu heb en genieten. Als ik nog meer wil afvallen moet ik extreem streng met eten en trainen zijn. Daar ben ik wel achter. Maar met mijn drukke en onregelmatige levensstijl is dit lastig en eigenlijk niet te combineren, wat mij bij mijn volgende vraag brengt.

- Werk ik te veel? Wat wil ik nog, wat kost dat, ten kostte van wat wil ik dat bereiken? Al jaren reken ik mezelf suf en kijk ik wat ik verdien, wat ik zou kunnen verdienen, of wat ik nog zou verdienen als ik minder zou werken. 

Omdat we gaan verbouwen komen er natuurlijk een hoop verwachtte kosten kijken. We willen alles precies zoals we het willen en proberen niet teveel op de kleintjes te letten als dit betekend dat we voor een versie moeten gaan waar we minder tevreden mee zijn. Gelukkig heb ik een vriend die financieel net zo zelfstandig en voorbereid is als ik. Eigenlijk meer dan ik. Dit geeft veel rust, ik hoef alleen aan mijn eigen deel te denken en mij niet zorgen hoeven maken over ook zijn inbreng. We beginnen met de keuken, een grote klus die veel geld gaat kosten. Minder werken zit er dus voorlopig niet in als we dit voor de kerst willen afronden. Gelukkig kunnen we ook heel veel andere dingen doen die niet zoveel geld kosten. Verf afkrabben bijvoorbeeld.

Toch denk ik wel eens, moet ik er niet gewoon mee stoppen. De nachten die ik van huis ben en niet lekker samen met mijn vriend kan slapen. De avonden dat ik extra vroeg in slaap val omdat ik een nacht heb overgeslagen. De weekenden die nooit helemaal vrij zijn maar altijd wel met een dienstje of 2 hier en daar voor een paar honderd euro extra. Toch hou ik van de vrijheid die de extra financiele ruimte mij geeft. Op elk gebied. Ik kan meer. Reizen, uitstapjes, beauty behandelingen, en dus ook de verbouwing.

Toch is 2019 wat mij betreft voorgenomen als the final countdown. Dat wil zeggen, hopelijk heb ik mijn financiele en tevens materialistische doelen wel bereikt einde van dit jaar. Zoals het ernaar uit ziet gaat dat wel lukken, al zal ik dus nog even een jaartje vol moeten houden. Dit vind ik moeilijk, omdat ik meer ben gaan geven om de tijd die ik met mijn dierbaren doorbreng en dit er vaak door mijn vele werken niet of nauwelijks in zit. Waardoor die twijfel dus ontstaat. Doe ik hier wel goed aan.

Lange tijd lagen mijn doelen in tijdbestekken van 2 of 3 jaar van het heden. Nu liggen ze bijna binnen armlengte afstand. Ik kan ze bijna aanraken. Dit voelt wel heel goed.

Hopelijk weet ik in 2020 mijn werkuren per week met minimaal 25% te verminderen, zoals ik al gedaan heb toen ik eind 2017 Kenneth leerde kennen. Hij heeft een hele goede invloed op mij en maakt mij absoluut gelukkig. Maar daardoor ook kwestbaar. Vroeger had ik niet zoveel te verliezen. Tijd was maar tijd. Niet iets waar ik overnadacht hoe het te besteden, of bang was dat ik er niet genoeg van zou hebben. Ik was zelfs niet eens bang om dood te gaan.

De liefde heeft mij vele angsten gebracht.

- dood

- tijd

- ziekte

en ga zo maar door. Dingen waar ik vroeger nooit bang voor was.

Toch denk ik dat ik vanavond weer een aantal beslissingen heb kunnen nemen en vragen voor mezelf heb kunnen beantwoorden.

- Ik wil voorlopig even blij zijn met mijn lichaam zoals het is. Ik neem bindweefselmassages en cupping behandelingen om mijn buik, benen en billen er zo strak mogelijk uit te laten zien. Ik sport elke ochtend dat het kan om 7:00 uur 45 minuten voordat ik naar mijn werk ga om fit te blijven en eventueel wat sterker en strakker te worden. Ik let op mijn eten zonder dit obsessief te blijven tracken. Ik sta niet meer elke ochtend op de weegschaal en elke 4 weken progressie foto's te maken. Mijn streefgewicht van 70 kilo komt er, ooit, maar voor nu moet ik mijzelf blijven vertellen dat ik tevreden moet zijn nu. Ik heb een lichaam wat mij weinig tot nauwelijks in de steek laat, gezond is, en mij best intense dingen laat doen. Daar ben ik dankbaar voor. Zodra ik mijn lichaam die dingen wat minder laat doen, kan ik het weer vragen wat af te vallen, hopelijk 2020?

- Ik wil meer tijd spenderen met mijn dierbaren, maar niet ten koste van mijn andere doelen. Daardoor neem ik wel makkelijker vrij als een collega vraagt of iemand nog een dienst over heeft of ik simpelweg mijn beschikbaarheid op geef voor de volgende maand. Iets waar ik op de dag zelf dan heel erg dankbaar voor ben. Tegelijk probeer ik wel voldoende te werken om snel en stabiel dichterbij mijn doelen te komen. Wetende dat zodra ik deze bereikt heb, een hoop meer rust in mijn leven zal ontstaan. De archiefkast aan doelen die ik ooit had is nog maar een handje vol. En de afstand van jaren en mijlenver is beperkt tot iets langer als een armlengte afstand.

- Ik wil een thuis. Een plek waar ik veel ben en hopelijk ook meer zal zijn. Een plek wat ik ''ons'' huis kan noemen en dit ook echt zo voelt. Een thuis geven aan mijn geliefde, en daar alles aan doen omdat zo mooi mogelijk te houden voor ons. Een plek waar we mee de toekomst in kunnen, met ruimte voor meer liefde.

- Het proberen te creeeren van semi-passief of passief inkomen, waardoor ik met de zelfde inkomsten meer thuis kan zijn en tijd kan doorbrengen met mijn dierbaren.

- de Dam tot Dam wandeltocht van 42 km wandelen, als voorbereiding op de nijmeegse vierdaagse van 2020.

- Meer denken waar ik op kan besparen als hoe ik meer geld kan maken, linksom of rechtsom zullen we maar zeggen.

Ik hoop dat ik einde van dit jaar kan vertellen dat het merendeel van deze voornemens goed zijn gekomen.

Stay Tuned... To be Continued...