8. mrt, 2020

Positiviteit, Nieuwe inzichten......

De laatste tijd zit ik veel met mijn hoofd bij de toekomst. Maar meer door in het nu en in het heden te zijn. Ik weet het dat klinkt tegenstrijdig, ik zal het toelichten.

Vroeger was ik altijd in de toekomst aan het leven. Altijd over zoveel weken, maanden jaren, zou het beter zijn. Financieel, of over de manier waarop ik eruit zag etc etc. Dit zal voor veel mensen herkenbaar zijn, iedereen heeft denk ik wel eens een periode gehad waarin leven in de toekomst een beter idee leek en misschien wel een soort vorm van zelfbescherming was. 

Laat ik voorop stellen dat ik mezelf zie als een enorm bevoorrecht mens. Ik heb een gezond lichaam, voldoende mensen om mij heen, ik ben al 25 jaar bevriend met mijn beste vriendin en heb een geweldige vriend waar ik niet zonder kan en wil. Naast dat alles heb ik voldoende inkomen en werk en mag ik eindelijk werk doen waar ik geen hekel aan heb. Dit is wel eens anders geweest. Er was een tijd dat ik al het werk aannam als ik er ook maar een paar euro mee kon verdienen. Soms uit noodzaak maar ook gewoon om mijzelf nuttig en van waarde te voelen. Ik heb als verkeersregelaar op parkeerterreinen bij bijvoorbeeld jumbo supermarkten gestaan in de regen en de kou. Diensten van 12 uur gedraaid op die manier. Ik heb wc's schoongemaakt in kroegen waarbij er over het algemeen hele vieze dingen voorbij komen, je continue politieagent speelt voor mensen die soms wel 2x zo oud zijn als ikzelf en de meest onaardige opmerkingen naar mijn hoofd heb gekregen. Toch ben ik dankbaar voor al deze ervaringen. Waarom? Het heeft mij het mens gemaakt wat ik nu ben. Het heeft mij de zekerheid gegeven dat ik dat kan, en als het nodig is dus ook (weer) zal doen. Ook heb ik daardoor een beter beeld van de maatschappij gekregen en super belangrijk meer empathie gekregen voor alle soorten mensen die je kan tegenkomen. 

Sinds kort probeer ik mijn nabije toekomst (tussen nu en 2 jaar) te visualiseren. Ik word eind volgende maand 31 en heb nog veel wat ik uit het leven wil halen. Wat dat precies is komt later in de komende jaren nog wel ter spraken maar is niet perse van belang in deze blog. Waar ik achter kwam was dat alle frustraties en obstakels die ik op dit moment in mijn leven heb op te lossen zijn met geld. En ik realiseerde mij hoe enorm bevoorrecht ik hiermee ben, maar tegelijkertijd hoe frustrerend dit is. Ik merk vaak dat ik op werk gebied niet 100% op mijn plek ben. Door vervelende leidinggevende, irritante collega's of gewoon niet leuke of logische werkzaamheden kan dit je leven behoorlijk negatief beinvloeden. Vanwege mijn werk in P&O/HRM heb ik veel te maken met langdurig zieke medewerkers. Iets wat mij recentelijk meer is gaan interesseren. Het gaat hier namelijk vaak om mensen die psychisch iets mankeren, eventueel gepaard met ook lichamelijk klachten. Toch staat het ene onlosmakelijk met het ander in verbintenis. Mensen raken opgebrand (burn-out) depressief en overspannen. Soms met een hele duidelijke reden als een scheiding, overlijden o.i.d. maar vaak ontstaan door een (hele) lange periode van stress, verdriet, ongenoegen of gewoon niet gelukkig zijn. Ik heb geleerd vanuit mijn onderzoek naar de toedracht van deze burn-out gerelateerde ziekte gevallen dat het heel simpel een kwestie is van teveel energie gebruiken en te weinig energie verkrijgen. Klinkt natuurlijk logsich. Als je meer geld uitgeeft als dat er binnenkomt en dit structureel volhoud ga je falliet, als je meer eet dan je verbrand en dit structureel volhoud kom je aan en raak je op den duur veel en veel te zwaar. Dus met de geeft is dit ook zo, je raakt overbelast. De kunst is dus om te zorgen dat minstens 1 het ander overtreft, of beide in balans zijn. In mijn geval is gelukkig mijn leven naast mijn baan zo enorm fijn op dit moment, dat alle energie die ik daarvan krijg mijlen boven het energie gebruik van mijn baan uit komen. Dit maakt dat ik dingen los kan laten die niet goed gaan op mijn werk en daardoor er dus minder hinder aan ondervind. In ieder geval alleen op mijn werk en nauwelijks daarbuiten.

Wat ik merkte was dat als ik morgen 50.000 euro tot mijn beschikking zou hebben, veel van mijn obstakels hiermee weg zouden worden genomen. Ik zou bijvoorbeeld lange tijd niet hoeven werken en meer kunnen reizen en d.m.v. verblijf en vrijwilligers werk in ''goedkopere'' landen dit lange tijd kunnen volhouden. Helaas zou er nog een nulletje extra nodig zijn dan wel 2 om dit levenslang vol te houden. Toch, ondanks dat geld niet gelukkig maakt op het gebied van gezondheid en liefde lijkt het mij zo enorm fijn om die druk die je soms moet blijven aanvaarden van andere mensen hiermee weg te kunnen nemen. Bij een baan gewoon ontslag te kunnen nemen als het je leven negatief beinvloed en wel zien wanneer je weer nieuw werk vind. Je even een tijdje op jezelf kan concentreren of gewoon even je omgeving te veranderen voor een nog niet bekende periode en je zicht op dingen hierdoor te verbeteren. Dit alles kan vaak door voldoende geld, helaas zou ik bijna zeggen.

Sommige mensen nemen in mijn ogen het leven veel TE serieus. Zij kunnen zich weken druk maken over iets materialistisch of een opmerking van iemand die eigenlijk helemaal niet dichtbij hen staat. Ik heb gelukkig geleerd hier een gepaste afstand van te bewaren. Dit heeft mij enorm geholpen

Sinds een aantal weken volg ik @tjeerd_lefgozer op instagram. Ik ken tjeerd van rond de 10 jaar geleden toen ik uitzendwerk deed voor Adecco. Ik werkte bij Cirque du Soleil wat 1 van de weinige jobs is die ik echt enorm leuk vond.  Tjeerd is erg gedreven en naar mijn inziens goed en betrokken in zijn werk. Jarenlang hebben we geen contact gehad en opeens kwam ik hem via Linked-In weer tegen. Ik begon hem te volgen toen ik zag dat hij bezig was met het nemen van een sabbatical. Iets waar ik eigenlijk mijn hele leven al van droom, maar altijd het feit dat ik een goede baan had mij heeft tegengehouden. Tjeerd schrijft een blog op www.tjeerdschiphorst.nl, maakt vlogs en post veel op instagram over o.a. het doen wat je wil en de controle nemen over je eigen leven. Dit is zo inspirerend! Ik merk dat dit iets is waar ik al zolang mee loop maar nooit het gevoel had dat meerdere mensen dezelfde gedachtes hadden als ik. Blijkt, dus wel!

Nog een grote inspiratie is Cynthia Houben. Zij is influencer op YouTube en Instagram en eigenaar van Gymjunkies. Samen met haar vriend heeft zij onlangs een hele mooie lange reis door Azie gemaakt, begeleid ze mensen die graag willen afvallen met haar voedingsplannen en maakt zij video's waar zij o.a. haar overwonnen depressie en manier van positiviteit aantrekken bespreekt. Zij is enorm fijn om naar te luisteren en een echte motivatie. Veel dingen vind ik herkenbaar in haar verhalen en daardoor enorm inspirerend.

Onlangs kom ik steeds dichter bij het punt dat ik mijzelf meer gun en juist meer de positieve credits geef dan de negatieve. Ook gun ik mezelf meer rust. Waar ik vroeger mezelf al lui vond als ik een halve dag niet aan het werk was en meer sliep dan het absolute nodige gun ik mijzelf nu vaak meer vrije tijd. Neem ik zomaar een dag vrij en meld ik mij ziek op het moment dat ik merk dat mijn gezondheid even te wensen overlaat. Dat wil niet zeggen dat ik bij elke nies de handdoek in de ring gooi en een week thuis blijf. Maar ik heb wel degelijk geleerd beter naar mijn lichaam te luisteren. Ik merk dat als je beter voor je lichaam zorgt, je lichaam ook beter voor jou gaat zorgen, het meer kan en wil doen en tegelijk ook meer eigen gaat voelen. Een voorbeeld hiervan is dat ik 6 januari weer opnieuw de strijd ben aan gegaan tegen de eeuwige laatste 10 kilo die ik al 2,5 zo graag wil verliezen. Mijn lichaam voelt zich heel comfortabel in het gewicht wat ik nu heb (80kilo) en laat dus niet makkelijk meer gewicht gaan. Toen ik voor de zoveelste keer dus op de 80 kilo strande en mezelf hier zo voor op mijn kop gaf dacht ik voor het eerst, nu is het genoeg. Ik laat de mooie momenten in het leven zo enorm overschaduwen door dat stomme getal op de weegschaal, dit kan niet langer zo. In plaats van elke week mezelf teleur te stellen besloot ik even afstand te nemen van de weegschaal, ik weeg nogsteeds elke ochtend (ik weet het dat is niet goed maar dat is een andere discussie) maar puur voor mijn eigen gemoedsrust. Ondanks dat ik het afvallen los had gelaten had ik niet de ambitie om aan te komen natuurlijk, zodoende. Ik besloot meer eiwitten te gaan eten en bedacht zelf dat ik rond de 120 gram eiwitten tegenover de helft (60 gram) koolhydraten ging eten. Tegens bedacht ik een shake van brinta, eiwitpoeder en gebroken lijnzaad die ik elke dag moet nemen om mijn spijsverterering (lees: darmen) op gang te houden. Dit begon te werken. Ik had geen tot weinig last meer van buikpijn en voelde me energiek en fit. Ondanks dat mijn calorienbudget 350 kcal hoger was dan mijn dieet begon ik na een paar weken stabiel blijven weer heel langzaam af te vallen. Maar belangrijker nog, mijn lichaam begon zich te vormen naar het beeld waar ik al een tijdje de ambitie toe had. Mijn heupen werden gevormder, mijn billen ronden en mijn armen slanker. Wat uiteindelijk het resultaat hiervan gaat zijn weet ik niet, of ik mijn streefgewicht van 70 kilo uiteindelijk hiermee ga halen, geen idee. Maar wat ik wel weet is dat ik mij lichamelijk nog nooit zo goed gevoeld heb. Als ik einde van de dag merk dat mijn lichaam nog voeding nodig heeft eet ik nog iets, verantwoord en hoog in eiwitten, maar ik gun het mezelf. 

Dit alles wat ik zojuist verteld heb schrijf ik op omdat ik tot de ontdekking ben gekomen dat het leven 1 grote ontdekkingstocht is. Wat je 10 jaar geleden niet wist weet je nu misschien wel en wat je nu niet weet komt misschien wel ineens heel duidelijk in beeld over een aantal jaar. Het aller belangrijkste is dat we goed naar onzelf luisteren, ons lichaam en onze geest en het geven wat het nodig heeft. 

Ik kan de blogs en vlogs van Cynthia en Tjeerd enorm aanraden voor een ieder die wel wat extra positiviteit kan gebruiken in het dagelijks leven in ieder geval.

Komend weekend ga ik weer doen wat ik het allerliefste doe, op een klein reisje, gevolgd door een grotere reis naar Bali 2 weken later. Hier meer over op mijn ''travel'' pagina.

Hard werken zal ik altijd blijven doen, zolang ik doelen heb die financiele middelen vereisen. Maar ik let meer op mezelf, gun mezelf meer en hierdoor merk ik dat ik een gelukkiger mens ben.

Ik ben emotioneel stabiler en ondanks dat ik nogsteeds soms enorm gefrustreerd kan raken zie ik alles in een beter perspectief, en kan ik negatieve mensen die mijn leven niet mooier willen maken weren.

De dochter van een hele goede lieve collega zij ooit, ik zet gewoon een liftmuziekje op in mijn hoofd, en dit is en zal mij altijd bij blijven, en toepassen;)

Stay Tuned, To be Continued...