14. apr, 2020

Life Of A Workaholic in CORONA tijd

Sinds een maand staat niet alleen Nederland maar de hele wereld een beetje op slow-motion. Niet stil naar mijn inzicht maar alles gaat een stuk langzamer of staat even op pauze.

Er word in de (social)media veel gesproken over ''deze moeilijke/heftige tijd''. Natuurlijk is het dat ook voor een hele hoop gebieden. Zelfstandigen die minder inkomsten hebben en hier zorgen over hebben, mensen die ziek zijn, risico groepen die enorm beperkt zijn door de extra maatregelen die zij moeten nemen om zo min mogelijk kans op besmetting te hebben. Mensen die dierbaren verliezen/verloren hebben. Mijn gedachtten is ook absoluut bij deze mensen en ik probeer hier ook regelmatig bij stil te staan als ik mij de dingen realiseer die bij mij van toepassing zijn en hieronder zal benoemen. Dus dat gezegd hebbende, ik begrijp hoe moeilijk deze tijd is/kan zijn voor een hoop mensen.

Maar zoals Johan Cruijf zei, ''elk nadeel heeft ook zijn voordeel''. En ondanks dat mijn glas vroeger voornamelijk half leeg was is hij sinds een aantal jaar steeds vaker toch half vol. Wat bedoel ik hiermee?

Zoals men weet, en de naam van mijn blog ook aangeeft, ben ik wat men noemt een ''workaholic''. Deze heb je in veel soorten en maten als je het mij vraagt. In mijn geval is het niet dat ik super graag werk, of niet zonder mijn werk kan. Sterker nog, als geld geen rol zou spelen zou ik nooit meer werken, maar andere dingen doen met mijn tijd. Helaas moet ook ik werken voor mijn geld. Als ik dan toch moet werken, dan ook maar gelijk all the way, en niet half, zoals ik het zie. Met andere woorden, liever 80 uur per week werken en dan eenmaal op vakantie dan ook echt goed op vakantie, als dat ik 40 uur werk en er in mijn vrije tijd geen geld genoeg is om ervan te genieten zoals ik zou willen doen op dat moment.

Dat standpunt is als het goed is inmiddels wel duidelijk. Maar nu ineens word de wereld, en ik dus ook, gedwongen een stapje terug te doen. Los van de bikkels uit bijvoorbeeld de zorg die juist overuren moeten maken op dit moment is er in veel sectoren zoals de horeca en in contactberoepen minder tot geen werk op dit moment. Laat ik nou naast mijn fulltime kantoorbaan in zowel hotels als een schoonheidssalon werkzaam zijn als ondernemer en dus die beide klussen momenteel niet kunnen doen. Dan ga je in 1x van 80 naar 40 uur per week werken, gewoon tijdens kantoortijden, niet meer savonds, niet meer in het weekend. Na 15 jaar op deze manier gewerkt (geleefd) te hebben. 

En wat blijkt? I am liking it! Omdat ik hier zelf geen keuze in heb hoeven maken, voel ik mij niet schuldig dat ik nu geen 80 uur per week maak. Hierdoor kan ik goed voelen wat ik er nu eigenlijk van vind en dat is alleen maar positief! Ik geniet ervan om aan het einde van de dag thuis te komen en nergens meer heen te hoeven. Te zorgen dat het eten klaar is als mijn vriend thuis komt en in het weekend een keer een nieuw recept uit te proberen i.p.v. te werken.

Hoe gek het ook klinkt, deze kans had ik mijzelf nooit gegeven als deze niet zo gedwongen was zoals nu.

Naast het overschot aan vrije tijd, slaap, rust en gelegenheid tot dingen doen die ik écht leuk vind voor de verandering zijn er in de maatschappij ook heel veel positieve veranderingen momenteel.

Mensen hebben meer tijd voor een ander. Ondanks dat we elkaar dan niet mogen bezoeken is er meer aandacht voor elkaar via telefoon en social media. Mensen helpen elkaar meer waar nodig en mensen maken makkelijker praatjes met vreemden, uiteraard met 1,5 meter afstand tussen elkaar. 

Die 1,5 meter vind ik overigens ook erg fijn. Ik merk dat dit voor mij geen verandering is, omdat ik er altijd al een gewoonte van heb gemaakt om op afstand te blijven van andere mensen en het als iets gewoons zie om mensen niet in de weg te lopen. Heerlijk dat mensen nu niet meer in je nek staan te hijgen in de rij bij de supermarkt en gewoon aan de kant gaan als je ze nadert op een stoep waar makkelijk 5 mensen naast elkaar kunnen lopen. Ik hoop enorm dat dit blijft hangen.

Het opeens mogelijk maken van meer thuiswerken is in mijn optiek ook een grote stap naar de toekomst, een oplossing voor een groot deel van het file probleem en de CO2 uitstoot. Wat nou als alle kantoormedewerkers, mensen die dus puur alleen een computer met internet nodig hebben om hun werkzaamheden te kunnen doen, de helft van de tijd thuis zouden werken? Dan gaan er dus ook de helft zoveel mensen de weg op, en dus de helft zoveel auto's met uitstoot? Kennelijk is het mogelijk. Ook hiervan hoop ik enorm dat dit blijft hangen als deze tijd voorbij is. 

Tot slot vind ik het heerlijk om te zien hoeveel dingen er in ene allemaal kunnen. Er is ee quote die luid. ''Everything was impossible till the moment it's been done!'' Online danslessen, sportlessen, workshops schieten uit de grond. Of beter gezegd van je beeldschermen af. Het ene leuke idee is nog niet tot uitvoering gebracht of het volgende bied zich alweer aan! Deze tijd laat mensen enorm creatief zijn merk ik, en dat is leuk. Ook kijken we langzaam maar zeker zuiniger tegen bijvoorbeeld voedsel aan. We bedenken dat we slimmer kunnen omgaan  met een hoop zaken, en bedenken bij veel dingen, is dit nu echt wel nodig?

Zonder al te complot-theorie achtig of zweverig-wereldverbeterend te klinken denk ik dat wij, ondanks alle verschikkelijke dingen die dit met zich meebrengt, hier beter uit gaan komen. En de mens, hopelijk, op een andere manier begint te denken

 

Volgende keer meer over waar ik allemaal overnadenk momenteel.

Stay Tuned.... To be Continued....