14. apr, 2020

Wereldreis óf Kinderen?

Nog 10 dagen en dan word ik 31. 31! Een leeftijd waarbij je als vrouw geconfonteerd gaat worden met de beruchte biologische klok. Loop je hier zelf niet tegenaan dan zijn mensen in je omgevingd vaak maar wat graag bereid je hier even aan te helpen herinneren. Want let wel, je  bent niet zomaar zwanger hé? Dat kan wel heel lang duren! ''Bij mij duurde het bijna 1 jaar'' etc etc. Ik kan een heel notitieblok vullen met dit soort uitspraken. Maar toch is het niet zo simpel vind ik. Natuurlijk stopt je leven niet als je besluit je voort te planten, en dit ook lukt, maar toch veranderd er wel een hoop. Zou je hier niet 100% klaar voor moeten zijn, in plaats van de orde van de tijd hier een rol in moeten laten spelen? Ja natuurlijk een vrouw haar kans op zwangerschap neemt af met de jaren en oké je wil niet met pensioen gaan als je kind nog op de middelbare school zit maar moet het allemaal zo beladen?

Ik ben een enorme fan van de serie ''Sex and the City''. Onlangs ben ik deze serie opnieuw begonnen met kijken en hoe grappig het ook is, elk jaar kan ik mij er meer mee identificeren. Ook hier komt de tikkende biologische klok vaak aan de orde en ook het bewust kinderloos blijven is hierin een onderwerp.

Wat doe je als je nog andere plannen heb ik het leven zoals reizen? En dan bedoel ik niet een mooie vakantie naar een warm land 1x per jaar. Nee dan bedoel ik, los van het dagelijkse leven zoals veel mensen dit kennen. Los van de agenda, het moeten en de dagelijkse verplichtingen. Los van de plek waar je geboren en getogen bent, los van de dingen die je je hele leven al elke dag ziet en doet. Los van alles, en niet wetend wat de volgende dag brengt. Niks moeten en volledig op gevoel je voortbewegen over de aarde, je hart volgen, wie krijgt, of beter gezegd neemt, die kans nu eigenlijk echt?

Een luxe, absoluut, maar ondenkbaar? 

Ik dacht altijd dat dit niet haalbaar was, tot ik mij realiseerd dat dit echt in mijn hoofd zit. Eenmaal hier een streven van gemaakt te hebben komt toch weer die leeftijd om de hoek kijken. Voor een budget van een wereldreis zou ik ongeveer 2 jaar moeten sparen, dat is het probleem niet, maar dan, dan ben ik 33! Je wil natuurlijk niet werkloos zwanger worden, en daar ontstaat dus weer alle beren op de weg.

Onderaan de streep merk ik dat ik, welke keuze ik ook ga maken in dit moeilijke vraagstuk, 1 ding absoluut zeker weet. Het leven is wat er gebeurd wanneer je druk bent met het maken van andere plannen. Ik heb geleerd meer mijn hart en gevoel te volgen, minder naar andere mensen te luisteren en vóóral sommige dingen wel gewoon te zien gebeuren. Het is goed om een doel te hebben, en ik zal ook altijd in doelen blijven denken, maar de weg ernaartoe is minstens zo belangrijk geworden, terwijl dit vroeger niet eens aan de orde was. 

De droom van het losse leven ''on the road'' is een droom die ik altijd heb gehad. De droom van een gezin nog niet zo lang. Beide zijn echter van droom naar doel gegaan sinds ik mijn vriend heb leren kennen eind 2017. Hij heeft mij geleerd dat alles kan, altijd als ik hem zeg iets graag te willen is zijn antwoord, ''dan gaan we dat toch gewoon doen schatje''. En die woorden geven mij meer rust dan ooit. En die rust zorgt weer voor meer zuurstof in mijn hoofd, waar mijn huidige én nieuwe dromen dan weer op leven.

Ik hoop dat ik zo bevoorrecht ben om beide dromen te zien uitkomen, sámen met hem. Wij dromen gelukkig dezelfde dromen. 

Tot die tijd ben ik dankbaar dat we beide gezond zijn, en deze dromen kunnen dromen, zonder beperkingen. De vraag is niet of we onze dromen gaan waarmaken maar wanneer, én in welke volgorde natuurlijk.

Anything is possible if you just believe, work hard and never let the fear of striking out, keep you from playing the game!

Stay Tuned... To be Continued...