6. sep, 2016

Parijs 3 t/m 5 september 2016

Afgelopen zaterdagochtendvroeg was het dan eindelijk zover. Ik mocht weer lekker even weg uit nederland en weer een nieuw stukje van de wereld ontdekken. Ik ging naar Parijs! De stad van de liefde en het licht! 

Om 5:00 uur ging de wekker, ik wilde mij natuurlijk niet verslapen, vandaar zo vroeg. Rond 6:00 uur liep ik samen met mijn vader naar het Station van Haarlem om daar de trein richting Amsterdam Centraal te pakken. Mijn vader zei me op het perron gedag en daar begon mijn weekendje weg.

In tegenstelling tot wat ik van andere mensen vaak hoor begint mijn vakantie/weekendje weg echt al vanaf de laatste minuut dat ik heb gewerkt voordat ik wegga. Dit was in mijn geval vrijdagavond 21:30 uur. Ik zat dus al helemaal in de vakantiesfeer en alle spanning van het dagelijks leven was al van mijn schouders.

Om mezelf nog even extra te verwennen ben ik bij de starbuck een lekkere warme chocolademelk-Hazelnoot met slagroom gaan halen en een marshmallow achtig cakeje! Living on the Edge! 

Toen de Thalys vertrok zat ik samen met 2 andere meiden van mijn leeftijd in een zitje van 4. Wel hele andere meiden dan ik maar toch best gezellig. De 3e van het stel kwam in Rotterdam instappen. De Thalys stopt in Amsterdam, Schiphol, Rotterdam, Vlaams Antwerpen, Frans Antwerpen en uiteindelijk in Parijs.

Wereld uitvinding en zeker verbetering in vergelijking met reizen met het vliegtuig is; stopcontacten en gratis wifi!!! Inmiddels zijn er wel al vliegtuigen die deze faciliteiten ook bieden maar in de meeste heb je gewoon pech als midden in je favoriete Sex and the City scene je laptop uitvalt omdat je batterij op is. En ook in contact blijven met de mensen op de grond is in de meeste vliegtuigen nog steeds niet mogelijk. Hier kon dat dus wel! In een reis van een kleine 3,5 uur was ik op Gare du Nord. Een groot internationaal treinstation in Parijs wat ook treinen uit bijvoorbeeld Londen binnen krijgt. Een schitterend station, al kwam ik daar pas later die dag achter tijdens de open bustour. ik ging namelijk binnendoor naar het metrostation.

Eenmaal aangekomen in Parijs zocht ik snel het metrostation op. Ik had thuis een metromap uitgeprint en was klaar om te gaan! Helaas was er bij de metro ticketservice niet uit te komen waarom het kaartje dat ik al had niet werkte en ook de ticketautomaat was erg verwarrend. Ik wilde naar mijn hotel en dan parijs in! hier had ik geen zin in en al helemaal geen tijd voor! 

Gelukkig schoot een vriendelijk frans meisje mij te hulp toen ze zag dat ik er echt niet uit kwam. Ze is met mij mee gelopen naar de balie en wist als tolk de man achter de balie mijn vragen te laten beantwoorden. Deze meneer sprak namelijk letterlijk geen woord engels. Ik bedankte haar wel 100x, had er anders waarschijnlijk nu nog gestaan, en liep het metrostation in. Ik was onderweg!

Het metrostation was 280 meter van mijn hotel, onderweg zag ik allemaal heerlijke eettentjes met broodjes en wafels. gelukkig had ik mijn handen vol met mijn bagage, en ik zag mijn hotel al in de verte, yes, weer de goede kant op gelopen toen ik uit het metrostation kwam. Daar had ik in Lisabon ook zo'n mazzel mee! Dat is toch elke keer weer een gokje.

Eenmaal in mijn hotel was iedereen heel vriendelijke en spraken ze volledig engels. Mijn kamer was al snel klaar ondanks dat ik 1,5 uur te vroeg was, helaas was deze kamer zonder bad. Ik ging terug naar de receptie om aan te geven dat ik eigenlijk wel op een bad had gerekend, ik bedoel, E 110,- voor een kamer, mag je wel een bad verwachten toch? Plus dat het op de kameromschrijving van booking.com stond. Geen enkel probleem, ik mocht mijn kamer omruilen, alleen moest ik dan wel tot 15:00 wachten. Ik stemde in, liet mijn bagage achter bij de receptie en vertrok parijs in!

Al snel vond ik een informatiekantoortje voor een zogeheete open bustour. L' Open tour genaamd. Ik heb daar een 3 daagse kaart gekocht inclusief Paris by Night Tour voor diezelfde avond en ging gelijk in de 1ste bus zitten. Voor de mensen die niet bekend zijn met deze tours, je vind ze eigenlijk in alle grote toeristische steden. Je kan lekker blijven zitten terwijl je via een audioguide informatie krijgt over alles wat je onderweg ziet. Je kan beneden en dus binnen gaan zitten, of bovenop de bus waar het dak vanaf is. 

Het was mooi weer en ben dus bovenopde bus gaan zitten. Na de 1ste tour al zoveel gezien!

Er zijn in totaal 4 routes die je kan rijden waarbij je halverwege sommige routes ook op een andere route kan stappen.

Onderweg kun je uitstappen en weer op dezelfde plek opstappen op 1 van de volgende bussen. Zo kun je dingen van dichterbij bekijken of even lekker wat gaan eten of drinken. Elke tour duurt tussen de 1 en 2,5 uur. de 1ste route duurde 1,5 uur. Toen ben ik terug gegaan naar mijn hotel waar mijn kamer ondertussen gereed was. 

Hier heb ik een bad genomen en heerlijk ontspannen totdat ik toch wel weer op pad moest als ik nog wat wilde gaan eten voordat de Paris by night tour begon. Ik ben bij een American Style (ja in parijs bereid ik mij alvast graag voor op mijn volgende reis ;)) restaurant pasta bolognese gaan eten met gehaktballen erin. Dit was verassend genoeg erg lekker, helaas kon ik niet blijven voor een dessert, mijn bus vertrok over 15 minuten en ik moest nog naar de halte. 

Tijdens de night tour heb ik echt mijn ogen uit gekeken. Elk mooi gebouw en elk standbeeld is uitgelicht en daardoor heel goed zichtbaar. de uitspraak, Parijs de stad van het licht, begreep ik toen meteen. Vooral de twinkellichtjes op de eifeltoren waren betoverend. de tour duurde 1,5 uur en ik moet zeggen dat ik toen ook wel echt moe was. 

Ik ben gaan slapen en de volgende dag pas om 9:30 gaan ontbijten. 

De 2e dag heb ik eigenlijk de hele dag in de bus tour gezeten. Natuurlijk ben ik tussendoor  uitgestapt, zoals bij de Sacre Coeur waar ik de 280 treden omhoog de toren in gegaan ben. Betoverend uitzicht! en wat een mooi gebouw is dat!

Eenmaal weer onderaan de Sacre Couer aangekomen heb ik een heerlijk crepe met nutella en banaan gegeten in het parkje onderaan de heuvel van de Sacre Couer.

Ik heb de Moulin Rouge gezien en natuurlijk de Eiffeltoren (ook overdag), ook heb ik de bridge of love gezien, of eigenlijk wat er nog van over is. Hier zijn onlangs alle slotjes van het over water gedeelte afgehaald omdat de brug onder het gewicht van alle slotje van alle jaren dreigde in te storten. Het Louvre en de gedenkplaats van Diana, waar zij in de tunnel is verongelukt vond ik ook erg indrukwekkend. 

Onder de Eiffeltoren heb ik een patatje gegeten met een hotdog en mijn ogen uitgekeken hoe groot dit bouwwerk nou eigenlijk is.

Omdat ik het Louvre, the bridge of love en de gedenkplaats van diana alleen vanuit de bus had gezien, en hier niet was uitgestapt, ben ik daar maandag op de dag van vertrek nog even per metro en trein naartoe geweest. Ik had vanuit de bus opgeschreven wat ik maandag nog wilde gaan zien en het dichtbijzijnde metrostation opgeschreven. Zo kon ik makkelijk alles vinden, ik had immers niet veel tijd meer. 

Bij de Bridge of Love heb ik 2 slotjes gekocht, beide hetzelfde 1 om mee naar huis te nemen en 1 om aan de burg te hangen waar dat nog mag. Ik wilde dit altijd al doen toen ik nog in een relatie zat vroeger, en vond dat het feit dat ik nu single ben niet hoefde te betekenen dat ik het niet kon doen. 

Het Louvre was erg indrukwekkend omdat het zo onwijs groot is, hier omheenlopen duurt al minimaal 45 minuten.

Tot slot vond ik het gedenkteken van Diana erg mooi. Het feit dat deze nog steeds bezocht en onderhouden word door mensen in een land waar zij enkel en alleen verongelukt is en dus niet prinses was, vind ik schitterend. Er lagen bloemen, en zaten slotjes aan het hek om het monument en mensen hadden teksten geschreven.

Ondanks dat Parijs een hele ontspannen en mooie stad is was ook de huidige staat van de wereld en mensheid goed zichtbaar en voelbaar in deze mooie grote stad. Vanwege natuurlijk de aanslagen in Parijs en over de hele wereld loopt er overal politie en militairen. Voor onze veiligheid, en ondanks dat ik blij met dat ze er zijn, schept het wel een beetje een donkere wolk op de sfeer die er zou moeten zijn. Waarom is dit zo nodig in de wereld van vandaag, vroeg ik mij af. Normaal kun je gewoon onder de eiffeltoren doorlopen. Nu moet je in een rij, waar je door een loge heen moet lopen en beveiligers je tas controleren, net als op een vliegveld word je door een metaaldetector gehaald en gefouilleerd als het nodig is, mijn petje moet af en ik moet mijn tas open maken. Ook werd er vriendelijk door een beveiliger aan mij gevraagd of hij in mijn tas mocht kijken bij het binnenlopen van de Mango en de H&M. bij het Louvre en onder de eiffeltoren staan groepen met miliatiren en op elke straathoek en elk kruispunt staan busjes en motoren van de politie. Moet je mij weer hebben natuurlijk, ga ik naar een stad vol met mannen in uniform! Heb ik dat !

Ook was het opmerkelijk dat op de heenreis de paspoorten in de thalys gecontroleerd werden zodra wij in door frankrijk heen reden, maar er verder geen controle was, terwijl op de terugweg op het perron alles wat je bij je heb door een vliegtuig bagage scanner gaat plus jezelf weer door een metaaldetectiepoortje moet, maar je paspoort daarintegen gedurende de hele terugreis niet gecontroleerd word.

Ook de daglozen op straat en de bedelaars vond ik lastig om mee te maken, in nederland kennen wij dat natuurlijk weinig. Er is voldoende opvang en slapen op straat is officieel niet eens toegestaan. In parijs wel, ik denk dat de opvang daar niet toereikend is. Mensen liggen daar gewoon langs de straat, naast de ingang van een winkel op een matras compleet met kussen en dekbed te slapen, ditzelfde geld voor metrostations. Daarintegen vallen ze niemand lastig, (niet dat ik heb gemerkt tenminste) en vragen ze hier en daar gewoon om een muntje zonder hier erg mee te storen. Toch wil ik wat geven, maar doe het niet, want dan blijf ik geven. Er zat een jong stel die naar mijn mening nog niet zo lang op straat leefden, je kon zien dat de straat ze nog niet verteerd had, maar wat is er met deze mensne gebeurd dat dit hun enige thuis is geworden, en hoe moet dat straks in de winter, enorm tragisch!

Alles bij elkaar kan ik zeggen dat ik het enorm naar mijn zin heb gehad, ik parijs geen dure stad vind en de fransen een stuk leuker zijn in hun eigen land, als dat ze dat zijn als toerist in nederland.

Ik zal er zeker nog eens heen gaan maar niet snel, omdat ik het ook wel een beetje gezien heb nu. Wellicht over 5 jaar ofz?

Op naar de volgende trip over precies 27 dagen vlieg ik naar West amerika! Los Angeles, Las Vegas en San Francisco here I come!