18. okt, 2016

Bryce Canyon, Zion, Las Vegas, Death Valley, Yosemite & San Francisco 9 t/m 19 oktober

9 & 10 oktober  Bryce canyon

Na monument Valley zijn we doorgegaan naar Bryce Canyon. Een wederom schitterend Park met veel natuur en schitterende rotsen. We kunnen niet kiezen welk park nou mooier is en kijken onze ogen wederom uit over de diepe ravijnen en enorme stukken land. We staan op Ponderosa Point, een punt in het park op 8904 voet hoog. Dit is ongeveer 3000 meter hoogte. Je voelt constant de vermindering aan zuurstof in de lucht en de druk op je oren als je omhoog de bergen in rijd. Maar wat is het uitzicht de moeite waard!

10, 11 & 12 oktober Zion National Park

Na Bryce Canyon zijn we doorgereden naar Panguitch, wat grote vis betekent, een schilderachtig dorpje wat er kennelijk al eeuwen precies zo bij ligt als nu. Het lijkt een decor uit een film gemaakt. Vanwege Halloween zijn er veel huizen en tuinen aangekleed met spookje, poppen en grafstenen. Heel erg leuk dat er zoveel werk van word gemaakt.

Tijdens het inchecken vertelt er een meneer die kennelijk een functie heeft in het motel dat het erg warm is voor de tijd van het jaar, het had eigenlijk moeten sneeuwen vertelt hij. Wij kijken een beetje om ons heen maar zien en voelen niks anders dan zon en warmte. We lezen op het kaartje wat bij de receptie lag en zien inderdaad dat er maar liefste 22 inch sneeuw valt gemiddeld in oktober. Dit is je moeilijk voor te stellen. Hij vertelt ook dat 2 a 3 weken geleden een tornado door het dorpje heen was gekomen, als de wolken zwart worden, moet je oppassen vertelt hij. We zijn blij dat we dat allemaal gemist hebben al vragen we ons af hoe erg de schade van die tornado geweest moet zijn, er is immers niks van te zien in het dorpje.  We zijn blij met het mooie weer tot nu toe! En hopen dat het zo blijft!

We slapen hier 2 nachten maar de eerste dag is het zondag, Blijkt dat er niks open is in dit stadje behalve de Subway. We eten dus maar een broodje subway die avond. Alles aan dit stadje ziet er savonds uit als uit een werkelijke ‘’texas chainsaw massacre’’ achtige horrorfilm. Leegstaande huizen, donkere zijstraten zonder straatverlichting en nu met de aankleding van Halloween is het helemaal compleet. Je denkt als je de films ziet dat dit niet bestaat in de echte wereld, maar kennelijk bestaat dit gewoon 1 op 1. We blijven hier 2 dagen en gaan eerst een rondje lopen in de ochtend, een beetje het stadje verkennen. Overdag ziet het er gelukkig al een stuk minder horror achtig uit maar heeft het wel iets schattigs. We komen een wat oudere vrouw tegen op straat die we af en toe wat van de straat zien opruimen en met zich mee zien dragen. Ze merkt ons op en groet ons, zoals alle amerikanen doen met ‘’he, how are you?’’ we antwoorden beleeft terug fine, good, how are you? We komen met haar in gesprek. Ze verteld dat ze er al woont sinds 1936 en na onze vraag hoe oud ze dan wel niet is antwoord zij 86 jaar! Wat een leeftijd, en wat een tijd om in zo’n dorpje te wonen. We kunnen ons er niks bij voorstellen. Ze verteld ons dat Panguitch een woord is voor grote vis en zo hebben we weer iets bijgeleerd vandaag!

Na het verkennen van Panguitch gaan we richting Zion National Park wat ongeveer 1 uurtje rijden is. Als je in Amerika een rondreis maakt zoals wij ga je afstanden van 100 tot 300 km mee vinden vallen. Ik heb nooit een probleem gehad met een paar uurtjes rijden, ook niet in Nederland, maar hier is dit volkomen normaal. We komen supermarkten tegen aan wegen waar minstens in een omtrek van 70 km geen fatsoenlijk bewoont dorp ligt, en dus mensen van een eind verder weg hier boodschappen komen doen.  We komen borden op de snelweg tegen van plaatsen die pas over 275 mile (meer dan 400km) bereikt kunnen worden. Kun je, je voorstellen dat Parijs al in Utrecht word aangegeven?

Eenmaal in Zion National Parc aangekomen, kijken we weer onze ogen uit. Wat een mooie natuurgebieden hebben zij hier zeg! Zo ruig en onbewerkt! Alles word in ere gelaten en alleen de wegen en eventueel veiligheidsmaatregelen zijn door mensen gemaakt.

Na een dag in dit mooie park gaan we lekker een hapje eten in het restaurant wat gisteren nog gesloten en verlaten leek. Vandaag is het gewoon open en we eten ieder een spaghetti bolognese met meatballs. We gaan vroeg naar bed om de volgende dag weer vroeg te vertreken, dit keer rijden we naar Las Vegas! We zijn bereid op een cultuur shock J!

12 & 13 oktober Las Vegas

Iets voorbij de middag komen wij aan in Las Vegas. Ik ben zelf een enorme fan van de televisie serie Las Vegas en kijk dan ook mijn ogen uit opzoek naar een herkenningspunt uit deze serie. Die zijn er gelukkig genoeg,  the Wynn, the Palms, ceasars palace, de replica van de Eiffeltoren, het Vrijheidsbeeld en een compleet klein venetie schiet voorbij als we over ‘’the strip’’ van las Vegas rijden. We logeren in hotel en casino ‘’circus circus’’ waarvan de naam al genoeg zegt.  Inderdaad het thema is circus. In het hotel vind je uiteraard een casino, maar ook een spelletjes hal waar savonds gratis circus acts worden vertoond, een heus attractiepark indoor en tal van winkeltjes en eettentjes.  Bij het inchecken word ons een kleine upgrade aangeboden voor maar $ 5,- dit doen we omdat we dan naar de 22ste (!) etage van de Skyrise Tower mogen i.p.v. een wat lagere kamer in de ‘’manor’’. We willen graag wat meer uitzicht en de prijs van de upgrade is de moeite waard. We zitten in kamer 22373 (!) en 22379 (!) als in hoeveel kamers heeft dit resort, en hebben weer een super mooie kamer. Vanuit mijn raam kijk ik over 1 hele kant van de strip en ben nu al benieuwd hoe dat er vanavond uit ziet. Rond 15:00 lopen we de strip op, in zo’n 2,5 uur lopen we de hele strip af tot aan the Mirage hotel & Casino resort. Halverwege eten we iets bij Denny’s, een veel voorkomende restaurant keten in Amerika. Het is niet echt fast fod, meer een soort ‘’Diner’’. We lopen via de ene kant heen, en via de andere kant terug zodat we alles goed kunnen zien. Langzaam word het donker en komen alle lichtjes goed tot hun recht. Veel straten steek je over via een soort Fly-Over. Deze loopt vaak door een gebouw of casino, zo zien we veel casino’s van binnen. Eigenlijk zien ze er allemaal hetzelfde uit, van binnen dan, want van buiten zijn ze allemaal anders. Wat ik lastig vind is ook het aantal daklozen en zwervers die je hier vind, vooral op de strip en de fly-overs. Het contrast tussen de tomeloze rijkdom en enorme armmoede is groot. Ik wil iedereen die minder bedeeld is wel iets geven. Sommige mensen hebben een handicap, andere lijken eerder liever lui dan moe en zien eruit als de zogeheten beroeps bedelaars. Ze zien er goed uit, hebben een zonnebril op, niet al te vieze kleren aan en komen niet al te geloofwaardig over voor zwerver. Andere daarentegen wel! Na een loopje van bijna 15 mile in totaal zijn we terug bij het hotel. We hebben nog wel wat gegokt maar vinden het wel mooi geweest en gaan lekker slapen, tenminste dat was mijn bedoeling. Ik was bij aankomst op mijn kamer zo betoverd door het uitzicht met alle lichtjes op de strip dat ik tot 2 uur snachts naar buiten heb liggen kijken onder de film pretty woman op mijn laptop. Wat een geweldige stad, ik weet niet of ik het er een paar dagen zou volhouden, maar voor deze ene dag was het absoluut de moeite waard!

13 & 14 oktober Death Valley

De volgende dag rijden we vanuit Las Vegas richting Ridgecrest, 1 van de laatste dorpjes voor Death Valley. We kijken nog wat rond, eten bij een goed plaatselijk Mexicaans restaurantje en halen wat water bij Walmart om goed voorbereid de Death Valley in te gaan de volgende dag. Death Valley is een woestijn waar enorme hitte en droogde speelt. Het warmste dat ooit in Amerika gemeten is, is in Death Valley en meet 56,6 graden, dit was in 1913. Ook het laagste punt, 85 meter onder de zeespiegel, in amerika is hier gemeten.  We staan sochtends extra vroeg op om, om 6:30 richting death valley te rijden. Omdat we het ontbijt door ons vroege vertrek hebben overgeslagen zoeken  we in Death Valley al snel naar een plek om te eten. We komen bij Furnace Creek Inn aan, het enige hotel IN Death Valley. Het is een supermooi resort en van alle gemakken voorzien, we worden heel goed ontvangen en nemen hier een heerlijk ontbijtje.

We rijden een enorm stuk richting Death Valley en nog een stukje erdoorheen. We besluiten halverwege wel om te keren om richting het volgende hotel te gaan. Zelfs nu het niet op het warmste punt is, is het bijna niet vol te houden. Overal word gewaarschuwd voor uitdroging en oververhitte auto’s. Er word geadviseerd zonder airco te rijden om kans op oververhitting van de motor zo klein mogelijk te maken. Ook word er geadviseerd veel water te drinken, minstens 1 gallon (3,78 liter) per persoon, per dag. Wij blijven voornamelijk in de auto. Als we besluiten verder te rijden naar het volgende hotel komen we erachter dat het maar liefst 650 km rijden is, de rit van ons vorige hotel naar ons volgende hotel is iets over de 300 km, maar we hebben ook nog 300 km afgelegd naar en in Death Valley. We vertrekken dus maar snel. Na 650 km te hebben gereden komen we na iets verkeerd te zijn gestuurd door onze navigatie aan bij Sierra Lodge. Ons navigatiesysteem had wat moeite met het juiste huisnummer aan te geven, en aangezien het er verschrikkelijk donker was, moesten we even goed zoeken. Het ziet er enorm schattig uit en we worden door de jongen achter de receptie wederom enorm vriendelijk en hartelijk ontvangen. Alle informatie is duidelijk, hij wijst ons waar we kunnen parkeren, we zetten de bagage boven op de kamer en rijden naar het dichtst bijzijnde restaurant. We zochten een Mexicaans restaurant waar het menu van bij de receptie las, maar in plaats daarvan vinden we een ander restaurant met een schattig terras buiten. Het is ondertussen half 8 savonds maar nog 22 graden maarliefst. We gaan lekker buiten zitten eten. Daarna gaan we snel slapen want we blijven hier maar 1 nacht en gaan morgen het Saquioa National Parc bezoeken voordat we doorrijden naar Yosemite. We slapen in een soort Lodge, zoals de naam van het hotel al zegt. Het is bovenaan een trap op de 1ste etage met een balkonnetje en een schuifdeur als entree. Het is heet ouderwets maar enorm schattig ingericht en het ontbreekt wederom weer aan helemaal niks! De volgende ochtend kunnen we bij de receptie een klein beetje ontbijten. Er liggen wat zoete broodjes en mini donuts, er is koffie en jus d orange en instant havermout in 3 smaken. We nemen wat en gaan aan de picknicktafel voor de receptie eten.

Het is gelukkig maar 3 mijl naar Sequioa National Park, dat scheelt weer na zo’n lange dag rijden! De weg naar en in het park is echter stijl naar boven en enorm kronkelig, ik heb al sinds ik mijn rijbewijs heb geen last meer van wagenziekte maar nu speelt dit toch echt op! Halverwege kruip ik achter het stuur maar zelfs dan in combinatie met het hoogte verschil en het matige ontbijt is dit niet erg fijn. We zien een aantal enorme bomen! Zo breed en hoog, onvoorstelbaar! In dit nationale park zien we enorme bomen, de Saquioa boom. Deze worden enorm hoog en enorm breed! De natuur is hier ongelooflijk mooi!

 Halverwege het park keren we om en gaan richting onze volgende bestemming, Yosemite Gateway! De weg naar beneden is nog erger dan omhoog, zelfs nu ik zelf rijd word ik wagenziek en moet ik tussendoor soms even stoppen om weer even bij te komen. Onderaan de berg lunchen we bij hetzelfde mexicaance restaurant als we de avond ervoor hebben gedineerd. De lunch is ook weer heerlijk en we gaan daarna richting Yosemite. Dit is gelukkig maar een kleine 200 km rijden, wat ondertussen voor ons een klein stukje geworden is.

15, 16 & 17 oktober Yosemite Park

Onze volgende bestemming is een fijn resort waar een binnen en een buitenzwembad bij hoort. Het is een  soort luxe uitvoering van een center parcs en dan wat kleiner. Na onze super mooie kamer te hebben bekeken besluiten we wat rond te kijken. Het is een mooi park en we hebben al snel onze eerste eekhoorn gespot. We hebben bijna geen schone kleding meer en besluiten op het park even wat kleding te wassen en drogen. Dit zijn super snelle wasmachines en na 1 uurtje kunnen we alles ophangen of droog uit de droger halen.

De volgende dag ontbijten we in het restaurant naast het park. Dan vertrekken we de bergen in, op naar Yosemite Park. Ondanks dat het wederom een schitterend nationaal park is, stijgt deze niet uit boven de parken die wij al hebben gezien. We besteden de laatste dagen van de vakantie wat rustiger en wat meer ontspannen en relaxed. Die avond eten we ook in het restaurant waar we die ochtend hebben ontbeten. We worden geholpen door een super euforische ober. Hij is heel enthousiast en super vriendelijk en hartelijk, meer nog dan de gemiddelde Amerikaan die we op onze reis zijn tegen gekomen. Weer schenkt hij ons ongevraagd en dus gratis ons drinken bij en stelt hij zich voor met zijn naam. Hij vertelt nog even tussen neus en lippen door dat hij vader is van 2 kinderen en we hebben een praatje over de trend ‘’horrorclown’’ die momenteel heerst en ook is overgewaaid naar europa, en dus ook naar Nederland. Ik geef hem een flinke fooi, en we gaan lekker slapen!

 

17, 18 en 19 oktober San Francisco

De volgende dag hebben we onze laatste lange rit naar San Francisco! Na 3,5 uur rijden bereiken e ons hotel, we krijgen een gratis upgrade en hebben wederom weer een fijne kamer. Ons hotel staat in Redwood City een plaatsje tegen San Francisco aan. We rijden aan het einde van de middag naar San Francisco om daar vis te eten! Je moet vis hebben gegeten in San Francsico hebben we ons thuis laten vertellen en inderdaad! Wat een heerlijke vis! Mij vader heeft een soort schol en ik heb een zalm terryaki. We zien een antieke speelhal met allerlei ouderwedse amusement machines. Dit is voor mijn vader allemaal super herkenbaar maar ook ik vind het heel erg leuk om te zien!

We rijden terug naar het hotel, in een zondagavond file en gaan weer optijd naar bed!

De volgende dag hebben we kaartjes voor een tocht naar het voormalige gevangeniseiland Alcatraz! We hebben deze kaartjes online al maanden geleden gekocht omdat deze meestal 3 tot 4 weken van te voren al zijn uitverkocht, en inderdaad, ook nu zijn de eerst volgende kaartjes pas morgen weer verkrijgbaar. We zijn blij dat we deze dus al hebben gekocht. De boot naar dit eiland gaat behoorlijk vol. Alcatraz was vroeger een gevangeniseiland waar de meest gevaarlijke en beruchte criminelen van Amerika waren opgesloten. Slechts 1 ontsnappingspoging is gelukt en niemand weet of die gevangenen de overkant bereikt hebben. Alcatraz staat bekend om de goede kwaliteit van levensonderhoud. Voldoende, goed, lekker en gezonde maaltijden, warme douches (meer eigenbelang zat de gevangenen niet konden wennen aan koud water en bij ontsnappen naar de overkant konden zwemmen) en voldoende privileges bij goed gedrag. We doen een audio tour door de oude gevangenis en bekijken het eiland. De audiotour is verassend leuk en informatie en echt aan te raden! Deze is gratis en dit dus bij de prijs van je ticket in. Het geeft een goed beeld van wat er waar in de gevangenis allemaal is gebeurd. Er word verteld over de leefomstandigheden van de gevangenen maar ook van de werknemers. Deze woonden namelijk met hun gezinnen op het eiland. Er zijn mensen aan het woord die als kind zijn opgegroeid op het eiland Alcatraz en ook een verzet door Amerikaanse Indianen komt aan bod. Ik heb er weer wat bijgeleerd! Na een lange dag lopen en veel indrukken te hebben opgedaan gaan we weer terug naar het hotel. Het is erg druk in het centrum van San Francisco en veel dingen doen ons denken aan Amsterdam. Het is druk, mensen toeteren en fietsen banen zich een weg tussen de stilstaande auto’s We eten wat in het restaurant naast het hotel en gaan dan weer naar onze kamer, morgen word een lange dag! Eerst gaan we morgen nog Marina District zien en over de golden gate bridge rijden. We vliegen om 20:45 en moeten voor die tijd de huurauto op de luchthaven inleveren, bagage afdroppen en door de security check uiteraard.

In 16 dagen heb ik ongelooflijk veel gezien van Amerika! Ik heb het idee dat ik wel 2 maanden van huis ben en heb veel onverwachte dingen gezien en ervaren. Vooral de positieve ervaring met de mensen, in welke stad of staat dan ook blijft mij het meeste bij. De vriendelijkheid spat er vanaf bij 99,9% van de mensen. Niemand is opdringerig, vervelend of irritant. Ook is het rijden in Amerika ons alles mee gevallen. Je mag links inhalen, bij een kruispunt is meestal alleen het stoplicht voor rechtdoor van toepassing, links en recht afslaan is dus vrij en gewoon opletten. Er is eten, en vooral fastfood in overvloed, en alles is minstens 2x zo groot als bij ons, hamburgers, drinkbekers, auto’s en huizen, noem het maar op en het is groter. Veel Amerikanen zijn in voor een praatje en bijna iedereen die je spreekt vraagt waar je vandaan komt. Ik kom hier zeker een keer terug, maar dan aan de andere kant van dit fantastische land! See you again soon America!