16. mei, 2019

Lost in Japan 29 april t/m 14 mei 2019

De afgelopen 2 weken heb ik samen met mijn vader in Japan doorgebracht. Na 4 jaar geleden in 2015 in dezelfde periode 5 dagen Tokyo te hebben bezocht wilde we eigenlijk allebei wel meer van dit fantastisch mooie land zien. 

Op 29 april vertrekken we einde van de ochtend naar de luchthaven. Mijn vriend brengt ons weg met mijn auto. We vliegen om 15:00 uur. Na mijn vriend gedag te hebben gezegd (oke het is maar 2 weken maar toch!) vertrokken we volledig op schema met KLM richting Narita Airport Tokyo. We hadden extra beenruimte bijgeboekt en dit is wel heel erg prettig op een vlucht van rond de 11 uur. In Japan is het tijdverschil +7 uur. Dat wil zeggen dat wij de volgende dag in de ochtend lande omstreeks 8 uur sochtends. Omdat wij, via personal Touch Travel, ook een Japan Rail Pass hadden geboekt, moesten we eerst op de luchthaven deze verzilveren en ''activeren''.

Na een korte wachtrij krijgen wij de Japan Rail Pass met validatie stempel erop overhandigd. We kunnen nu 14 dagen lang onbeperkt reizen op alle treinen die onder JR (JapanRail) vallen. Dit is het grootste gedeelte van het openbaar vervoer op rails, dus trein en metro, en soms zelfs ook bussen en boten. We reizen met de pass naar Kamata, een wijkje net buiten het centrum van Tokyo. Ook in Tokyo geld net als in Parijs en Londen dat echt in het centrum van de stad zitten bijna niet te doen is. Het is vaak extreem duur, niet hoger in kwaliteit en erg luidruchtig en druk. Kamata is 3 haltes verwijderd van Tokyo Centraal station en aan reizen met de metro en trein ontkom je eigenlijk in geen enkele grote stad als je het mij vraagt. Ons hotel bevind zich 1 straat van het station vandaan. Omdat je natuurlijk in Japan buiten Europa bent kun je je internet op je mobiele telefoon niet binnen je bundel gebruiken. Sterker nog, de prijzen van het gebruiken van internet maar ook van bellen en SMS is erg hoog en dus ook sterk af te raden. Gelukkig loopt Japan erg voor op het gebied van WiFi, en beschikt dan ook nog eens bijna overal over hele hoge kwaliteit WiFi. Elk station, bijna elke trein en bijna elke wijk heeft wel een WiFi netwerk. De truc die ik snel ontdekte is om je navigatie in te stellen wanneer je Wifi heb. Vervolgens draait je Google-Maps op je GPS verder en onthoud hij de route die je heb ingesteld zonder internet verbinding. Dit heeft ons de hele vakantie een hoop gebracht.

Ondanks dat het hotel nog geen 500 meter bij het station van Kamata af lag was het fijn dat we wisten welke kant we op moesten. Eenmaal in het hotel Grand Park PX Tokyo aangekomen was het nog vroeg en konden we nog niet de kamer betreden. Dit kon echt pas om 14:00 uur. We hebben onze bagage achter gelaten in het hotel en zijn de buurt gaan verkennen. Al snel vonden we in het kleine maar leuke winkelstraatje een leuk koffietentje waar ook gegeten kon worden en tot mijn vader zijn grote blijdschap een rokersruimte met zitgelegenheid aanwezig was. We hebben daar een bord pasta besteld en deze lekker opgegeten. Omdat we beide een nacht hadden doorgehaald in het vliegtuig en het natuurlijk een +7 tijdverschil is zijn we vroeg naar bed gegaan. De volgende dag hadden we een dag in Disney Tokyo gepland en daar wilde we wel fit voor zijn natuurlijk. 

De volgende ochtend genieten we van een klein maar goed traditioneel ontbijt in het hotel. Voor slechts een paar euro omgerekend kun je vaak al goed ontbijten in hotels in Japan. Je vind hier zaken als vis en rijst die voor Europese begrippen natuurlijk wat ongebruikelijk zijn. Echter wen je hier snel aan. De roerei is soms voor onze smaak iets te ''nat'' en rauw en laten we dus soms even staan.

 

Ondanks dat Disney Tokyo goed te vergelijken is met andere Disney Parken in de wereld merk je nog steeds echt dat je in Japan bent. Bij aankomst in het park in MainStreet staan er rijen met personeel ons vriendelijk en op echt japanse vriendelijk en vrolijke manieren ons te begroeten en zwaaien ze naar ons. Dit zie ik ze in frankrijk zeker niet doen. Wat ons gelijk opvalt is de parade die al snel van start gaat zodra we binnen zijn. Deze is toch ook echt wel Japans met fellere kleuren en een deuntje die de rest van de dag zeker in je hoofd blijft zitten. Rookruimtes zijn er wel in het park maar weinig en enorm verdekt opgesteld aan de achterzijde van een gebrouw te bereiken via een smal steegje. Dit is waarschijnlijk om het roken zo min mogelijk in het zicht te laten gebeuren van andere mensen maar vooral kinderen. 

Roken word in Japan nóg minder flexibel toegestaan dan in Nederland. Op straat zijn veel verboden voor roken op de stoep en zijn er overal speciale rookgebieden ingericht net als dat wij dat op het peron van de treinstations gewend zijn. Ook word op veel plekken een meeneemasbakje verplicht gesteld bij roken in het openbaar. Dit een simpel alluminium envelopje die je als asbakje kunt gebruiken. Dit is een goede oplossing vind ikzelf.

We verbleven 4 nachten Kamata en hebben erg veel gezien in en omTokyo. We zijn bijvoorbeeld ook met de trein naar Mount Fuji geweest. Omdat het nog geen hoogseizoen was en wij maar tot zaterdag in Kamata verbleven reed er geen bus naar de berg zelf. Dit gebeurd alleen in hoogseizoen en in het weekend buiten het hoogseizoen. We hebben een groot stuk gelopen in het dorpje, waar het erg rustig was, en hebben continue de heilige berg voor ons gezien. Bij een kleine lunchroom hebben wij een heerlijke sandwich gegeten en wederom mocht mijn vader binnen roken, er werd direct een asbak op tafel gezet. De tegenstijdigheid op het gebied van roken is in Japan erg bijzonder. Hier later meer over.

Ook zijn we in het centrum van Tokyo geweest waar bijvoorbeeld de ''elektronica wijk'' te vinden is. Hier vind je veel winkels met allerlei elektronica maar ook heel veel speelhallen. Ondanks dat Japan enorm voor loopt op het gebied van spelcomputers en home entertainment worden de speelhallen in Japan enorm goed bezocht. Pachinko hallen zijn een apart soort speelhallen waar alleen het spel ''Pachinko'' gespeeld word. Zelfs voor mijn vader, iemand die meer dan 25 jaar met speelautomaten gewerkt heeft, is het onduidelijk wat precies het doel van het spel is. Ja zoveel mogelijk metalen balletjes winnen voor geld, maar hoe je dit doet is niet echt duidelijk. Het geluid in deze hallen in oorverdovend en wij kunnen dan ook niet begrijpen dat de meeste mensen hier urenlang kunnen doorbrengen.

Op de 4e dag van onze reis hebben wij een bezoek gebracht aan Mount Fuji. Dat wil zeggen we hebben hem in de verte zien liggen in het plaatsje waar het station Gotemba voor het bezoeken van deze legendarische berg zich bevind. Om echt op of aan de voet van de berg te komen moet je een busverbinding hebben die ten tijden van ons bezoek helaas niet reed op een doordeweekse dag. Maar zelf het zien van de berg aan het einde van de lange weg tussen het station en de berg was voldoende om ook dit op mijn bucketlist te kunnen afvinken. Op de weg aan de berg vind je allerlei kleine tempels en huizen. De cultuur is hier goed zichtbaar. Bij een klein traditioneel zaakje om een kopje koffie te drinken. Omdat we ook wel trek hadden gekregen bestellen we ook een sandwich. Direct krijgen we een asbak op tafel tot grote vreugde van mijn vader en krijgen we warme vochtige doekjes om onze handen mee op te frissen. 

Eenmaal terug in Kamata gaan we sushi eten bij een zaakje dichtbij het hotel. Aan een lopende band schieten blaadjes met verschillende gerechten voorbij. Je kan op een tablet aangeven wat je wil en dan komt het naar je toe of je pakt gewoon wat er voorbij komt. De sushi is absoluut niet duur, ookal is het a la cart, en aan het einde worden het aantal bordjes in rekening gebracht. Elk bordje heeft een eigen kleur en dus eigen prijs. 1 Yen = 0,008 euro.

Die avond bezoeken we ook nog het TokyoTeleport reuzenrad. Hierdoor zien we een groot gedeelte van dat stadsdeel vanuit de hoge hoogste van het reuzenrad.

De 5e dag van onze reis vertrekken wij uit Kamata en gaan wij met de hoge snelheidstrein genaamd Shinkansen naar Kanazawa. In deze trein verbaas ik mij over meerdere zaken, 1 ervan is de hygiëne van het toilet aan boort van de trein. In nederland ben ik toch altijd wel een heel vies toilet gewend in de trein maar hier is deze al net zo van alle gemakken voorzien en schoon als overal anders waar we gewend zijn. Ik moet even denken aan wat een japanner wel niet moet denken als hij in zo'n vies staand toilet in frankrijk of italië terecht komt. Bijna alle toiletten in japan beschikken over een ''sproeifunctie''. Dit klinkt misschien wat gek als je dat niet gewend bent maar eigenlijk is dit natuurlijk heel erg hygiënisch.  De treinreis duurt 3 uur en is letterlijk helemaal naar de andere kant van Japan.

Eenmaal aangekomen in Kanazawa checken we in in het Daiwa Roynet Hotel, wederom op slechts een paar minuten lopen vanaf het station. Het hotel bevind zich tegenover een groot warenhuis met een bioscoop en restaurant etage op de bovenste etage. We besluiten op de bovenste etage wat te eten. Het is een soort shop-in-shop concept waarbij er veel verschillende restaurants op 1 etage zijn gevestigd. Je kan er van alles eten en voor elk gerecht is een neppeplastic versie gemaakt voor in de vitrines. Dit is erg handig als je wilt weten wat je krijgt als je iets besteld. Tijdens een rondje door de straten van Kanazawa zien we een winkel in wit en bruingoed waar de koelkasten ed. gewoon buiten op de stoep staan. Echter is de winkel, en alle andere winkels in de straat al lang gesloten. Dit kan dus gewoon in Japan, weinig criminaliteit.

We lopen wat rond en nemen de bus door de stad en zien allerlei leuke bezienswaardigheden waaronder KanazawaCastleGarden. Een prachtig en inmens groot park met mooie typich japanse architectuur. Je kan goed zien dat er vaak evenementen worden georganiseerd, in het weekend vooral, zoals nu ook het geval is. Ook komen we in een oude GeishaWijk waar we tegen iemand aan lopen met 3 prachtig Shiba Inu honden. Ze trekken snel veel bekijks en maken ook wat foto's. Wat ons opvalt wanneer we door de straten van deze oude japanse dorpjes lopen is dat de brievenbussen maar liefste 4x per dag geleegd worden op doordeweekse dagen, 3x op zaterdag en 2x op zon- en feestdagen. We hebben het hier over brievenbussen die in dorpjes staan waar je misschien 1x per 10 minuten een mens of auto voorbij ziet komen. Hoe kan het toch zo zijn dat wij dit soort zaken niet zo kunnen regelen en Japan wel. Dit soort zaken laten je erg aan het denken zetten. We bezoeken ook het drukste kruispunt Shibuya van Tokyo waar per keer wel 2500 mensen oversteken. Dit geloof je niet als je het niet met je eigen ogen heb gezien.

De volgende dag gaan we naar Takayama. Dit keer met een '''normale'' trein. De treinen zijn soms heel erg oud, máár werken nog steeds en zijn er niet minder schoon op. Nergens zie je vandalisme in de trein, geen stukkende bekleding of bekladdingen te vinden. Wat zo leuk is in de meeste treinen en Shinkansen in Japan is dat je de stoelrijen kan omdraaien. Hier ontstaat gelijk de grote hoeveelheid beenruimte omdat de rij dus volledig om zijn as moet kunnen draaien. Hierdoor kun je met 4 personen bij elkaar zitten maar ook zorgen dat je niet achteruit rijd. 

We komen begin van de middag aan in Takayama. Een klein bergdorpje die wij via een treinreis door een prachtige vallei hebben bereikt. We verblijven in CountryhotelTakayama. Alle hotelkamers in Japan zijn vrij klein en de badkamers zijn nog kleiner. Voor grote nederlanders als wij is dit nog wel eens een beetje behelpen maar aan de andere kant heeft dit ook wel zijn charmes. We gaan een rondje lopen met het idee om daarna even wat te gaan eten. We krijgen echter halverwege een enorme regenbui op ons hoofd. Opzoek naar een restaurant wat rond 18:00 opengaat komen we maar weinig tegen. De meeste gaan pas tussen 19:00 en 19:30 tegen. Dan komen we een wat groter restaurant tegen waar je zelf je vlees en groente kan grillen op een soort gril middenin je tafel. Wederom natuurlijk weer super leuk en bijzonder en we besluiten dit te doen. De volgende dag schijnt gelukkig de zon weer goed in Takayama en lopen we door een paar van dezelfde straten als de avond ervoor. Hoe iets er anders uit kan zien wanneer de regen verdwijnt en de zon doorkomt. We bezoeken het openluchtmuseum wat een indrukwekkende kijk geeft op een oude militaire barak. Voor een kleine vergoeding van een paar euro mag je dit museum betreden en het is absoluut de moeite waard. Ondanks de zon buiten is het in de barakken enorm koud. Voordat je naar binnen gaat moet je je schoenen meenemen in een daarvoor bestemd plastic zakje. En wie denkt dat dat wel heel slecht voor het milieu is, de plasticzakjes worden gewoon weer opnieuw gebruikt nadat je het museum verlaat.

De volgende dag vertrekken we uit Takayama via Nagoya richting Kyoto. De bullittrain brengt ons hier weer super snel. Kyoto is een grote stad in Japan. Heel toeristisch en dit is ook goed te merken aan de prijzen voor ontbijt in het hotel, de inrichting van het hotel maar ook aan de prijzen van andere zaken als bustours en restaurants. Waar we eerder een paar euro betaalde voor een bustour waren de prijzen nu soms wel 10x zo duur. We bezoeken de KyotoTower. Tijdens onze vorige reis hebben wij ook de TokyoSkyTower bezocht dus deze kon natuurlijk niet ontbreken. Bovenin de toren kun je over heel Kyoto uitkijken. In deze toren bevind zich onderandere meerdere restaurants maar ook een hotel en een uitkijkdek. We verblijven in het Hotel APA Kyoto-Ekimae. We komen erachter dat Ekimae iets in de richting van station betekend. Het hotel is het meest luxe tot nu toe. Er hangt een enorme TV boven een voor japanse begrippen groot 2 persoonsbed en het bed slaapt werkelijk heerlijk. In alle hotels is de klimaatcontrole perfect op orde. Je kan zelf goed instellen hoe warm je wil dat het in je kamer is en ook het licht en hoeveelheid opladers en stopcontacten is perfect geregeld. Je kan merken dat ze hier in Japan meer mee bezig zijn. We gaan op pad, het oudere deel van Kyoto in. We besluiten alles lopend af te leggen wat lopend af te leggen is vandaag omdat bijna alle bezienswaardigheden zo dichtbij elkaar liggen. Het ene gebouw is nog mooier dan het andere en ook de parken die tegenkomt zijn prachtig. We hebben de bloesemperiode net gemist maar alsnog zijn de parken wonderbaarlijk mooi. We bezoeken de NishikiFoodmarket. Een markt die doet denken aan de beverwijksebazar met allerlei verschillende kraampjes en winkels. De geuren van de vis en gedroogde vlees priemen overal doorgeheen. Alle kleuren zoals je die bij Japan vaak tegenkomt schitterend tegen elkaar aan. We komen bijvoorbeeld een snoopy winkel tegen maar ook een disneywinkel. Op straat kom ik een meisje tegen dat tegen een zelf te bepalen vergoeding een naam of tekst in het Japans opschrijft op traditionele wijze. Ze spreekt goed engels en ik vraag of ze mijn naam en die van Kenneth met love ertussen kan maken. Dit doet ze en het resultaat is prachtig. Ook verteld ze wat de tekens die onze namen maken afzonderlijk van elkaar betekenen. We bezoeken veel bezienswaardigheden waaronder de ''rode poorten'' in Fushima Inari. We komen ook een begraafplaats Shimoyamocho tegen op een heuvel die we wel met veel moeite even moesten beklimmen. Het is een grote toeristische trekpleister en dit is te merken want het is er super druk met toeristen maar ook met scholieren. De volgende dag gaan we naar het Kyoto Railway Museum. Mijn vader wilde dit heel graag zien maar achteraf vond ik het ook wel heel erg leuk om te zien. Hier zie je allerlei soorten treinen en de groei die Japan heeft doorgemaakt tot o.a. de Shinkansen zoals ze die nu kennen. Het is een leuk museum waar ook veel scholieren een bezoek brengen. We komen 2 schoolmeisjes van 14 jaar oud tegen die ons graag wat vragen willen stellen over wat wij van Japan en de Japanse cultuur vinden. Leuk is dat de jonge generatie al vaak erg goed engels spreekt, zo blijkt nu ook weer. Ze vinden het grappig dat wij de cultuur zo netjes en schoon vinden en dat dat echt iets is wat ons opvalt. Ze maken nog even een foto van ons en dan ronden wij ons bezoek af door nog even naar het diorama te kijken. Dit is een marquette van een treinen en sporenstelsel. We komen halverwege de presentatie erachter dat het geen bandje is die het commentaar doet maar werkelijk een persoon met microfoon. Dit soort zaken maken echt het verschil tussen Japan en misschien wel de rest van de wereld.

Op een treinreis van ongeveer 1 uur afstand bevind zich NaraPark. NaraPark staat bekend om de vrijuit lopende herten overal. Je verwacht dan een soort haarlemmerhout achtig gebied met hier en daar een hert, maar niks is minder waar. Overal waar je kijkt lopen herten. Op straat, op de weg, op de stoep en zelfs soms op terassen en lopen ze zomaar door de ingang van een winkel. We kijken onze ogen uit en maken natuurlijk heel veel foto's en filmpjes van deze prachtige beesten. We besluiten wat te gaan eten in de buurt van het treinstation en komen bij een klein pizza restaurant uit. We hebben allebei wel zin in italiaans en eten hier, wederom voor een super lage prijs. Het verschil van Kyoto centrum en dan zo'n buitenwijk als Nara is ongelooflijk. Op het station van Kyoto terug aangekomen valt onze ook op een bord ''SkyGarden''. We nemen de 5 roltrappen naar boven en vinden helemaal bovenin de stationshal inderdaad een SkyGarden. Hier kunnen mensen gewoon rustig zitten en wat lezen o.i.d. Ook bevind er zicht een winkelcentrum tegen het station aan die je vanaf de skygarden kunt betreden.

De volgende dag reizen we door naar Osaka. Zonder dat we het wisten hadden we plaatsen in de ''greencar'' van de trein. De Greencar is een soort 1ste klas wagon van de shinkansen treinen. Dit houd in nog meer beenruimte en luxere stoelen. Helaas duurde de treinreis maar kort. Vanuit Osaka reizen we per ''gewone'' trein door naar MountKoya. Een berg zoals de naam al zegt met talloze tempels erop. Via een oude trein reizen we door de vallei en langs de bergen. Eenmaal op het laatste treinstation aangekomen moeten we nog 1 stukje met de kabelbaan. Een enormstijle kabelbaal die eigenlijk de hele treinlading aan mensen bovenop MountKoya zet. Eenmaal boven verbazen wij ons weer over de infrastructuur van dit land. Zo'n klein dorpje in zo'n enorme uithoek en toch gaat er elke zoveel minuten een bus en is er een loket waar ze een speciaal kaartje hebben, voor toeristen, in het engels, met alle grote tempelhotels erop. We slapen deze nacht in een tempelcomplex. 1 van de honderden die zich op MountKoya bevinden. We moeten onze schoenen bij de entree achterlaten en worden door een echte monik naar onze kamer gebracht. We hebben, komen we later achter, een van de luxere kamers met eigen badkamer. We slapen maar 1 nacht in deze tempel maar het is absoluut de moeite waard. Onze kamers, die naast elkaar liggen, grenzen direct aan de practige japanse tuin. Om 18:00 worden we verwacht voor het eten. We eten op een kussen op de grond een traditioneel monikken maaltijd. Monikken eten 100% veganistisch. Er word door 1 van de monikken uitgelegd wat we precies te eten krijgen. Het is natuurlijk niet wat wij gewend zijn maar ik kon het nog best waarderen. Mijn vader was iets minder enthousiast over het eten maar vond het alsnog wel een leuke ervaring. Er word ons verteld dat er een prachtige toren is die savonds nadat het donker word mooi verlicht word. We krijgen een foto te zien en besluiten na het eten de toren te gaan zoeken. Door het dorp komen we allerlei mooi gebouwen tegen. Ondanks de vele toeristen zijn er maar weinig mensen op straat. We komen helemaal tot rust tijdens de wandeling door Koya. Na ongeveer 20 minuten lopen komen we bij een soort park waar inderdaad ook de besproken toren staat. We kijken onze ogen uit en verbazen ons over dat dit zo zonder hek of beveiliging er zo mooi bij kan blijven staan. Wederom geen vuil, geen bekladdingen en geen vandalisme. De volgende dag beginnen we onze dag met het bijwonen van het ochtendgebed. Een bijzondere gelegenheid om mee te maken. Als gast van de tempel mag je wat activiteiten mee doen, wij besluiten dat niet te doen maar kijken hoe het gebed in zijn werk gaat. Na het minstens zo bijzondere ontbijt als het diner van de vorige avond maken we dezelfde wandeling naar de toren nog een keer. We willen deze ook wel graag in daglicht zien. De sfeer is totaal anders en minder magisch. Maar de grote van het park en de gebrouwen des te meer zichtbaar.

Na uitgecheckt te zijn en onze bagage opgehaald te hebben nemen we de bus weer terug naar de kabelbaan. Deze brengt ons weer terug naar het station om vervolgens weer verder te reizen naar Hiroshima. Hiroshima is bekend door de atoombom aanval in 1945. We verblijven in het APA hiroshima hotel. We zoeken even een wasserette op om onze kleding te wassen aangezien helaas alleen het eerste hotel deze faciliteit in het hotel had zitten. We eten wat bij een superklein italiaans restaurantje om de hoek bij ons hotel. Het lijkt een omgebouwd studio appartementje maar de kwaliteit van het eten en de vriendelijkheid van het personeel (kok en bediening) is weer super. De volgende dag lopen we door Hiroshima en bezoeken we het gebouw wat recht onder de atoombom stond op het moment dat deze afging. Wat 1 atoombom voor uitwerking kan hebben zien we in het HiroshimaMuseum. In dit museum word veel aandacht besteed aan wat voor een impact dit bombardement heeft gehad op de stad en de mensen die er op dat moment leefden. Het is ongelooflijk mooi en emotioneel weergegeven, hier en daar zie je ook mensen een traantje wegpinken. Vooral de impact van de tralingsziekte is erg indrukwekkend. Verder komen we in Hiroshima een speelhal tegen waar we natuurlijk niet weg kunnen zonder een potje mariocart tegen elkaar te spelen. Als je van gamen houd kun je in Japan absoluut je geluk op. We komen zelfs een candypusher tegen. We bezoeken per boot het eiland Miyajima. Een prachtig eiland waar de bekende rode poort in het water staat. Ook hier lopen overal wilde herten in de ronte. Leuk dat we op een andere plek dit nog een keer mochten zien. Ook bezoeken we de ShukeienGarden van Hiroshima. Een prachtig aangelegde tuin met water, schildpadjes, allerlei soorten volgens en een ontelbare hoeveelheid van bloesems, bloemen en bomen. 

 

.............